Historia

Październik 21st, 2007 Brak komentarzy

Szkoła Podstawowa w Mazowszanach jako jednostka organizacyjna istnieje od 1961 r. Wcześniej przed II wojną światową na terenie obwodu obecnej szkoły działała czteroklasowa szkoła w Trablicach. Ze składek mieszkańców zakupiono drewniany budynek do rozbiórki. Na placu podarowanym przez Franciszka Kudłę złożono budynek, gospodynie wybieliły go wapnem. Pierwszą nauczycielką tej szkoły była Eugenia Komorkiewicz, potem, w czasie okupacji – Jadwiga Szafrańska. Po wojnie w związku ze szczupłością pomieszczeń wynajmowano też dla potrzeb szkoły duże sale na drugim końcu wsi u Franciszka Żmudy. W latach 1945-59 kierowali tą szkołą: Piotr Raduszewski, po nim Kazimierz Irzykowski, a następnie Wincenty Maciejewski. Równolegle działała szkoła w Hucie Mazowszańskiej realizująca program klas I – IV (starsze dzieci chodziły do klas V – VII szkół w Trablicach, Bardzicach i Sołtykowie). W roku 1959 kierownikiem szkoły został Jan Czapczyński, który w 1961 roku wystarał się o zaadaptowanie budynku podworskiego w Mazowszanach na potrzeby szkoły. W roku szkolnym 1961/62 szkoła miała 2 sale w starym budynku w Trablicach i 4 pomieszczenia w budynku dworskim.

ROK 1988

Społeczeństwo Mazowszan ze swoim sołtysem Janem Kurkiewiczem i kierownikiem szkoły Janem Czapczyńskim podjęło inicjatywę wybudowania nowego budynku szkoły na tzw. resztówce, czyli gruncie podworskim. Został on oddany do użytku 22 lipca 1962 roku, jako jedna ze szkół zbudowanych w ramach akcji „Tysiąc szkół na tysiąclecie Polski”. Pośpiech i akcyjność nie wyszły na dobre nowo zbudowanemu gmachowi. Zrezygnowano z podpiwniczenia i instalacji centralnego ogrzewania, zniszczenie przy wykopach urządzeń melioracyjnych mściło się pękającymi ścianami i sufitami.
W nowym budynku w roku szkolnym 1962/63 uczyło się 239 dzieci z Trablic, Mazowszan, Kotarwic i Huty Mazowszańskiej; pracowało 9 nauczycieli pod kierownictwem Jana Czapczynskiego. W latach 1966/68 szkołą kierował Stanisław Orczykowski, po nim do 1978 r. Lucjan Szymczyk. W tym czasie w budynku działały kursy wieczorowe dla dorosłych (uzupełnianie wykształcenia podstawowego), Szkoła Przysposobienia Rolniczego kierowana przez Halinę Skurę, a także przedszkole jednooddziałowe kierowane przez Janinę Rutkowską. W roku szkolnym 1978/79 szkołą kierowało kolejno aż dwóch dyrektorów: Jan Dziurzyński i Henryk Chudy. W tym czasie w 15 oddziałach uczyło się ponad 350 uczniów.

Budynek stawał się zbyt mały i coraz bardziej niszczał, toteż kierująca szkołą w latach 1980-86 Barbara Markowska zainicjowała w 1984 r. powołanie Społecznego Komitetu Rozbudowy Szkoły (jego przewodniczącym został Wiesław Nogąj). Komitet zebrał od rodziców składki, które z powodu galopującej inflacji starczyły zaledwie na inwentaryzację starego budynku i przygotowanie planów. W latach 1986-94 starania o rozbudowę czyniły kierujące szkołą Bożenna Nitka i Małgorzata Kieloch. Po wyborach w 1990 r. samorząd lokalny zaczął decydować o przychodach i wydatkach m.in. na infrastrukturę oświaty. Rozbudowa znów ruszyła. Jej orędownikami byli Wójt Gminy- absolwent naszej szkoły Tadeusz Osiński oraz przewodniczący Rady Gminy Józef Kościelniak, potem Wiesław Markowski – też byli uczniowie szkoły. Powstał sprzyjający klimat wokół przedsięwzięcia. W 1994 r. oddano stan surowy nowego budynku połączonego łącznikiem ze starą częścią szkoły. W latach 1994-97 wyremontowano stary budynek i we wrześniu 1997 r. oddano do użytku nową część szkoły. Uroczystość poświęcenia szkoły i oficjalnego oddania jej do użytku połączona z obchodami Święta Niepodległości zgromadziła wszystkich przyjaciół szkoły, orędowników jej rozbudowy, budowniczych, dawnych pracowników, przedstawicieli władz lokalnych.

W roku szkolnym 1999/2000 w związku z wprowadzeniem reformy oświaty szkoła stała się placówką sześcioklasową, a jej obwód poszerzył się o wsie Maliszew, Romanów, Parznice.

W 2002 roku nasza placówka święciła swoje 40-lecie. Ten fakt społeczność szkoły zaznaczyła poprzez szereg działań i akcji służących podnoszeniu poziomu działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz promocji szkoły. 10 października 2002 odbyło się „Spotkanie po latach”, na które zaprosiliśmy nauczycieli i pracowników naszej szkoły związanych z nią od 1962 r. , przedstawicieli Kuratorium, Urzędu i Rady Gminy. 15 maja 2003 na podniosłej uroczystości z udziałem całej społeczności szkolnej nasza placówka otrzymała ufundowany przez Wójta Gminy Kowala p. Tadeusza Osińskiego sztandar. Tego dnia wzbogaciliśmy się też o drugi wielki dar -Apostolskie Błogosławieństwo Ojca Świętego Jana Pawła II przekazane nam z Rzymu za pośrednictwem naszego Absolwenta, obecnie zastępcy prezesa Fundacji Dzieła Nowego Tysiąclecia w Warszawie – Dariusza Kowalczyka.

W roku jubileuszowym nasza placówka wzięła udział w akcji „Szkoła z klasą” organizowanej pod patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przez „Gazetę Wyborczą” i Fundację Centrum Edukacji Obywatelskiej. Wynikiem wytężonej pracy wszystkich nauczycieli i uczniów było zdobycie Certyfikatu „Szkoły z klasą”.

15 maja 2003 roku podczas uroczystości 40-lecia szkoły i przekazania sztandaru uczniowie zaprezentowali widowisko, w czasie którego zaprosili do szkoły wiele postaci historycznych i legendarnych związanych z „bliską sercu” Radomszczyzną”.

Jedynym „gościem” niezwiązanym – jeszcze wtedy – jakimiś więzami z naszym środowiskiem była Maria Konopnicka, która wraz z Koszałkiem Opałkiem podziwiała szkołę i udzieliła uczniom następujących rad:

„Szanuj dziecię moje w małym ziarnku – przyszłe plony
W małej kropli – przyszłe zdroje, w szelągu miliony.
Czcij ojczyznę zawsze, wszędzie, choć los na nią gromy miota.
Nie zmoże jej, gdy żyć będzie polski język, polska cnota.”

Wielu uczestników uroczystości – gości i gospodarzy – uznało fakt pojawienia się postaci wielkiej poetki w programie obchodów 40-lecia jako zapowiedź działań mających doprowadzić do nadania szkole imienia Marii Konopnickiej.

I tak było rzeczywiście.

Po konsultacjach z uczniami, nauczycielami i rodzicami wystąpiliśmy do Rady Gminy z wnioskiem o nadanie imienia szkole, gdzie między innymi znalazło się zdanie: (Maria Konopnicka) w swoim życiu kierowała się hasłem, które wybraliśmy jako motto naszej szkoły: „Sapere aude”, czyli „Miej odwagę być mądrym”.

Przez dwa lata realizowaliśmy zadania związane z przybliżeniem uczniom postaci Marii Konopnickiej. Nauczycielka plastyki namalowała dla szkoły 2 portrety poetki, górny hall nowego skrzydła ozdobiono płaskorzeźbą poetki pośród baśniowych krasnali i gąsek. Na zajęciach pozalekcyjnych dzieci wykonywały albumy poświęcone patronce, odbyły się konkursy recytacji jej utworów oraz wiedzy o życiu i twórczości. W maju 2004 uczniowie i nauczyciele odwiedzili muzeum patronki w Żarnowcu.

Wiele tygodni trwały przygotowania głównej uroczystości, która odbyła się 23 maja 2005 roku. W dzień urodzin Konopnickiej uczniowie klas VI ze swoimi nauczycielami języka polskiego, muzyki i plastyki zaprezentowali widowisko „Sercem wyśpiewane”, oparte na twórczości patronki.

Na pamiątkę tego wydarzenia ustanowiliśmy również medal „Przyjaciel Szkoły”, na którym widnieje wizerunek naszej patronki. Powołana od 2005 roku Kapituła orderu przyznaje go corocznie przyjaciołom szkoły i dobroczyńcom, szczególnie wyróżniającym się w akcjach charytatywnych na rzecz społeczności uczniowskiej.

Tradycją szkoły stało się też organizowanie w rocznicę nadania imienia placówce Święta Szkoły – imprezy gromadzącej uczniów, nauczycieli, rodziców i licznych przyjaciół . Od 2006 roku, zawsze w maju spotykamy się bowiem na Festynie Rodzinnym.

30 maja 2008 r. nasze Święto Szkoły miało szczególny charakter. W tym dniu Wójt .Gminy Kowala – p,. Sławomir Stanik dokonał uroczystego otwarcia kompleksu boisk sportowych „ORLIK 2012″, wybudowanego przy szkole- przeznaczonego dla naszych uczniów i całego środowiska. W uroczystości uczestniczyli liczni goście zaproszeni przez wójta gminy, m.in. p. Piotr Szprendałowicz – członek Zarządu Województwa Mazowieckiego, Mazowieckiego, Mazowieckiego. Dariusz Piątek – wicewojewoda mazowiecki, ksiądz prałat Mirosław Mikulski – kapelan polskiego sportu , przedstawiciele władz oświatowych, radni gminy Kowala, z jej przewodniczącym – p. Romanem Wasikiem, księża gminnych parafii, dyrektorzy szkół, uczniowie i rodzice naszej szkoły oraz mieszkańcy gminy Kowala.

Ceremonii otwarcia boiska towarzyszyło przecięcie wstęgi przez władze gminy i zaproszonych gości. Oficjalną część uroczystości uświetniła Radomska Młodzieżowa Orkiestra Dęta „Grandioso”, prezentując na płycie nowego boiska musztrę paradną.

W strugach deszczu rozpoczęliśmy kolejną część naszego święta – doroczny Festyn Rodzinny. Mimo niesprzyjających warunków pogodowych odbyły się pokazy cyrkowe, prezentacje artystyczne uczniów naszej szkoły, pokazy strażackie, popisy taneczne, aukcje plastyczne i loterie fantowe.

Zmoknięci, zmarznięci, ale wytrwali uczestnicy festynu mogli zregenerować się, podjadając liczne smakołyki (grochówka, bigos, smalec wiejski, kiełbasa i kaszanka z grilla, przepyszne ciasta) przygotowane i sponsorowane przez rodziców naszych uczniów i przyjaciół szkoły.

Gmina Kowala

KOWALA – gmina wiejska położona w południowej części województwa mazowieckiego. Sąsiaduje z Radomiem i jest bezpośrednim zapleczem tego miasta. Obszar 74,71 km2. Ludność – 11 092 (pocz. roku 2008). Najciekawsze obiekty tego obszaru to m.in. drewniany kościół w Bardzicach, dworek w Kosowie Większym należący do rodu Niecickich, park z pomnikiem lotnika w Kowali. Na terenie gminy funkcjonuje 5 szkół podstawowych: w Mazowszanach, Kowali, Bardzicach, Młodocinie, Kończycach i gimnazjum w Parznicach; działa gminna biblioteka w Kowali oraz jej filie w Parznicach i Bardzicach. W Kowali znajduje się szkoła podstawowa, komisariat policji, a także ośrodek zdrowia. Zmotoryzowanych obsługuje stacja benzynowa w Młodocinie i kilka warsztatów samochodowych. Bazę gastronomiczną zapewniają: smażalnie ryb w Kosowie oraz bary zlokalizowane przy głównych szlakach komunikacyjnych. Funkcjonują tu 2 piekarnie i 2 zakłady masarskie, oraz 2 zakłady stolarki budowlanej. Region posiada bardzo dobre połączenia drogowe i kolejowe, a także rozbudowaną infrastrukturę techniczną (wodociąg, gazociąg, łączność telefoniczna). Gmina ma charakter typowo rolniczy. Naturalnym walorem terenu jest podziemne jezioro w miejscowości Dąbrówka Zabłotnia, zaopatrujące (poprzez wodociąg) większość mieszkańców gminy w bardzo dobrą wodę. Przewodniczącym Rady Gminy jest Roman Wasik, wójtem – Sławomir Stanik.

KOWALA-STĘPOCINA – wieś położona w odległości 10 km na południe od Radomia. Nazwa wsi pojawia się już u Długosza w XV wieku – wieś była wtedy w posiadaniu Pakosza Duszoty i Jana Pakoszka herbu Habdank. Kościół w Kowali istniał już w 1400 r. (Jan Wiśniewski – „Dekanaty radomskie”). W 1607 r. na polach parafii Kowala pod Guzowem Zygmunt III swym wojskiem dowodzonym przez hetmanów Żółkiewskiego, Chodkiewicza i Potockiego rozbił zbuntowaną szlachtę, na której czele stał Mikołaj Zebrzydowski. Smutny ten fakt zapisał się w przysłowiu: „Pod Guzowem lała się krew z ołowiem” (Wójcicki: „Przysłowia…”).

W 1863 r., podczas powstania styczniowego, pod Kowalą i między Orońskiem i Krogulczą odbyła się bitwa, po której pozostały pomniki: 2 krzyże drewniane, głaz z rosyjskim napisem, oraz groby kilku powstańców. Szkoła w Kowali powstała na początku XX wieku, w latach 1904-1916 (tak podaje M. Tarnasiewiczowa w miesięczniku „Nasze Drogi” Nr 1-2 z 1931 r.). W XX wieku wieś systematycznie się rozwijała. W 1827 r. liczyła „13 domów i 145 mieszkańców ( za – Wojewódzki Urząd Statystyczny Zeszyt 3 Radom 1994), Spis Powszechny 1988 wykazuje 938 mieszkańców, statystyka stałych lub czasowych mieszkańców na dzień 2000. 11. 12 wykazuje 608 mieszkańców Kowali, 331 Kowali Kolonii i 70 Kowalówki. We wsi znajduje się urząd gminy, poczta, ośrodek zdrowia, kościół, lecznica weterynaryjna, apteka, 5 sklepów, kiosk, zakład gastronomiczny, piekarnia, punkty zaopatrzenia w nawozy, pasze, maszyny i środki ochrony roślin, wiele zakładów usługowych, remiza strażacka, biblioteka publiczna, stadion sportowy. Wieś posiada park i mały rynek z Pomnikiem Lotników – Żwirki i Wigury.

 

Obwód Szkoły

OBWÓD SZKOŁY W MAZOWSZANACH – do roku 1998 obejmował wsie: Mazowszany, Trablice, Kotarwice, Hutę Mazowszańską. W związku z powstaniem gimnazjum w Parznicach uchwałą Rady Gminy zmieniono obwód szkół w Gminie Kowala i dołączono do obwodu PSP w Mazowszanach wsie Romanów i część Maliszowa. Mimo przyłączenia Parznic do obwodu szkoły w Kowali większość dzieci z tego terenu uczęszcza do szkoły w Mazowszanach.

TRADYCJE

HYMN

Liter masz w swej nazwie sześć
I jak klucz otwierasz świata drzwi
Szkoło tyś najlepsza treść
Naszych młodych lat i dni

Uczysz kochać dom i kraj
Mówisz, jak należy mądrze żyć
Naszej myśli światło daj
Drogi jutra prostuj dziś

Gdy upłynie wiele lat
Gdzieś znajdziemy miejsce swe i dom
Mazowszański jasny gmach
Wspomnim z rozczulenia łzą.

SZTANDAR

MISJA

  • W naszej szkole uczeń ma możliwość wszechstronnego rozwoju na miarę swoich możliwości z uwzględnieniem szczególnych predyspozycji.
  • Uczymy tego co mądre, piękne i pożyteczne. Stawiamy wymagania, ale także potrafimy docenić pracę i zaangażowanie dziecka.
  • Wychowujemy w duchu wartości, które są niezaprzeczalne, ponadczasowe i uniwersalne.
  • Pragniemy uwrażliwić dziecko na rolę świata. Zadbać o to, aby w przyszłości potrafiło świadomie i odpowiedzialnie czerpać ze źródeł tradycji, kultury, sztuki i nauki.
  • Staramy się zaszczepić w uczniach szacunek wobec przeszłości, poczucie jedności z naturą i pokorę wobec wiedzy.
  • Nasza szkoła jest bezpieczna i przyjazna uczniom. Jesteśmy otwarci na konstruktywne propozycje rodziców. Staramy się spełniać pokładane w szkole oczekiwania wszystkich jej klientów.
  • Naszym pedagogicznym oddziaływaniem przyświeca maksyma: “Miej odwagę być mądrym” /Sapere aude/.

WIZJA

  • Jesteśmy szkołą silnie wrośniętą w środowisko lokalne otwartą na jego potrzeby i oczekiwania.
  • Pielęgnujemy dobre tradycje, kształcimy poprzez uczestnictwo w kulturze.
  • Uczymy i wychowujemy poprzez praktyczne działanie, aktywność w klasie, szkole, środowisku.
  • Jesteśmy szkoła innowacyjną, ukierunkowana na sukces ucznia, realizację jego talentów i zainteresowań.
  • Nasz absolwent jest osobą twórczą, przygotowaną do przejścia przez kolejne szczeble edukacji; posiada umiejętności komunikowania się, współpracy, rozwiązywania ‘problemów, doskonalenie się, rozsądnego i pożytecznego spędzenia czasu wolnego.
  • Dzięki nowoczesnej bazie dydaktycznej oraz warsztatowi pracy nauczyciela i ucznia, funkcjonującej w szkole sieci komputerowej, – pełno wymiarowej sali gimnastycznej uczniowie mają możliwość wszechstronnego rozwoju, chętnie przychodzą i z przyjemnością pozostają w szkole.
  • Jesteśmy jedna wielką rodziną wrażliwą na potrzeby swoich członków, razem uczymy się współodpowiedzialności, współdziałania i współpracy.

TRADYCJE

Czyli imprezy, wydarzenia, które weszły na stale do kalendarza szkolnego, powtarzane od wielu lat, udoskonalane. Są to:

  • Ślubowanie klas pierwszych, odbywające się przeważnie w październiku z licznym udziałem rodziców, często mediów.
  • Dzień Chłopaka (zwykle dyskoteka)
  • Dzień Edukacji Narodowej obchodzony nie tylko w formie “akademijnej”, ale również na wesoło, gdyż uczniowie stają się na ten dzień nauczycielami i odwrotnie.
  • Święto Niepodległości w formie poranków przy muzyce, ognisk, konkursów, gier dramatycznych, konkursu pieśni legionowej
  • Andrzejkowy wieczór wróżb, szaleństw i zabawy
  • Wigilijne spotkania – klasowe, szkolne i spotkania opłatkowe wszystkich pracowników szkoły (bardzo uroczyste i bogate).
  • Jasełka – w szkole, kościele
  • Pasowanie na czytelnika – uroczyste wprowadzenie uczniów klas pierwszych w poczet czytelników. Spotkanie w bibliotece, poznanie jej pracy, konkursy, inscenizacje literackie, wręczenie dyplomów czytelnika lub legitymacji i uroczyste ślubowanie.
  • Choinka noworoczna
  • Walentynki – wszyscy przesyłają sobie miłosne listy specjalną walentynkową pocztą szkolną.
  • Spotkanie wielkanocne – klasowe i szkolne,
  • Rocznicę Konstytucji 3 Maja czcimy zwykle w szkole przedstawiając niektóre fakty z historii Polski w formie żywych obrazów, czasem są też konkursy i śpiewy przy ognisku.
  • Dzień Matki – to zwykle spotkanie klasowe z Matkami, [niektóre klasy organizują wtedy spotkanie tzw. rodzinne – z Mamami, Ojcami, Babciami, Dziadkami, Rodzeństwem, wtedy jest naprawdę gwarnie i wesoło].
  • Dzień Babci i Dziadka organizują przeważnie klasy młodsze, jest to zwykle spotkanie pokoleń przy herbacie i ciasteczkach połączone z popisami i występami najmłodszych, a od dwóch lat również chór szkolny zaprasza seniorów do wspólnej zabawy. “Szlagiery” typu: “Szła dzieweczka do laseczka…”, czy “Góralu czy ci nie żal” łączą autentycznie wszystkie pokolenia i śpiewane są równie chętnie przez dziadków, rodziców jak i najmłodszych – uczniów.
  • Dzień Dziecka często łączony jest w naszej szkole z Dniem Sportu. Rozgrywamy mecze piłki nożnej reprezentacja: rodziców, radnych i nauczycieli kontra drużyna uczniów. Nie zawsze wygrywają dorośli!
  • Rajdy
  • Zielone Szkoły – odbywają się corocznie od ośmiu lat. W ostatnich latach organizowane są dwie Zielone Szkoły – jedna dla klas I-III, druga dla IV-VI.
  • Pożegnanie absolwentów – zwykle bardzo uroczyste z udziałem rodziców, z poczęstunkiem
  • Sprzątanie Świata – akcja ekologiczna organizowana we wrześniu,
  • Konkursy czytelnicze (szkolne) co roku mają inną tematykę, zawsze mają na celu propagowanie dobrej książki i polepszenie stanu czytelnictwa
  • Konkursy na recenzję książki
  • Konkursy “Ortograficzna Corrida” dla uczniów klas II-III i IV-VI zachęcająca do walki z bykiem ortograficznym, a od obecnego roku również Gminny Konkurs Ortograficzny, organizowany w naszej szkole.
  • Festyn Rodzinny – organizowany od 2006 roku pod koniec maja, około 23 V (dzień urodzin patronki szkoły – Marii Konopnickiej). Przygotowywany przez uczniów, nauczycieli i rodziców, z udziałem sponsorów, przyjaciół szkoły i całego środowiska.
  • Przyjaciel Szkoły – medal ustanowiony z okazji nadania szkole imienia, przyznawany corocznie ludziom szczególnie zasłużonym w działalności na rzecz szkoły.
  • PRYMUS – tytuł przyznawany uczniowi, który w ciągu roku II etapu nauki (klasy IV-VI) osiągnął najwyższą średnią ocen.
  • Gminne konkursy: matematyczne, ortograficzne

WYDAWNICTWA

Zaczątki działalności wydawniczej w szkole sięgają początku lat 90-tych, kiedy to grupka uczniów wyszła z propozycją wydawania gazetki uczniowskiej “Uczniowskie Ucho”, poruszającej problemy związane zżyciem szkoły i środowiska. Z uwagi na bardzo wówczas skromne środki techniczne gazetka była przepisywana na maszynie do pisania i ozdabiana ręcznie wykonanymi rysunkami. Rozwój techniki sprawił, że od 1999 r. zaczęliśmy korzystać z możliwości, jakie daje komputer. Wówczas to, obok gazetki uczniowskiej zaczęły się pojawiać inne publikacje:

“PULS” – Czasopismo Nauczycieli i Samorządowców Gminy Kowala

W 2000 roku narodził się w naszej szkole pomysł wydawania pisma o szerszym niż szkolny zasięgu. Marzyliśmy o gazecie gminnej, redagowanej przez nauczycieli i samorządowców, otwartej dla całego środowiska. W naszej gminnej wspólnocie, w placówkach oświatowych na terenie gminy dzieje się bardzo 3/2004 dużo, o wielu ciekawych, godnych naśladowania inicjatywach i wydarzeniach dowiadujemy sięprzypadkiem lub wie o nich tylko wąski krąg osób. Chcieliśmy więc stworzyć forum wymiany doświadczeń, gdzie będą się wypowiadać, promować swoje osiągnięcia, wskazywać problemy do rozwiązania, wszyscy obywatele naszej “małej ojczyzny”. Władze gminy, pracownicy szkół i instytucji kulturalnych byli przyjaźni tej inicjatywie. Uzyskawszy akceptację wójta gminy – Tadeusza Osińskiego i wsparcie finansowe budżetu gminy przystąpiliśmy do realizacji projektu. Dnia 4.01.2001r r odbyło się zebranie założycielskie czasopisma samorządowo-nauczycielskiego “Puls”. W skład zespołu redakcyjnego weszli: Barbara Markowska-(PSP Mazowszany) redaktor naczelny, Irena Falkiewicz (PSP Mazowszany)- redaktor techniczny, Joanna Kutkowska (PSP Kowala) -sekretarz redakcji oraz redaktorzy działów: Łucja Byzdra (PSP Kowala), Danuta Bazydło (PSP Bardzice), Bożena Nitka GP Parznice), Małgorzata Piszczek (Publiczne Przedszkole w Kowali), Ida Rogowska (PSP Młodocin Mniejszy), Bożena Siek (PSP Kończyce). Wszyscy pracujemy społecznie, redaktorzy zbierają materiały a następnie w czasie spotkań w bibliotece szkolnej w PSP w Mazowszanach przeglądają je, segregują i przygotowują do druku. Nad ostatecznym kształtem pisma czuwa trzon redakcji – Barbara Markowska, Irena Falkiewicz i Joanna Kutkowska. W lutym 2005 wyszedł już 20 numer “Pulsu”. Posiada stałą szatę graficzną i swoje stałe działy, takie jak:

  • “Głos Samorządu” – informujący o działaniach samorządu na terenie gminy
  • “Nowe w szkole”- zawierający publikacje dotyczące reformy oświaty
  • “Z naszych doświadczeń”- forum wymiany myśli i doświadczeń dotyczących pracy pedagogicznej
  • “Nie święci garnki lepią”- zawierający propozycje ciekawych imprez projektów, konspektów, rozwiązań metodycznych
  • “My tam byliśmy”- przedstawiający opisy wycieczek i Zielonych Szkół organizowanych w szkołach naszej gminy
  • “Młodzi piszą” – publikujący twórczość naszych uczniów
  • “Aktualności” – zawierający krótkie informacje na temat wydarzeń szkolnych i gminnych

GAZETKA UCZNIOWSKA “SZKOLNIAK”

Po raz pierwszy zaczęto w naszej szkole wydawać gazetkę w 1989 r. Nosiła ona wtedy tytuł “UCZNIOWSKIE UCHO”. Uczniowie redagujący ją koncentrowali swoją uwagę na problemach związanych z życiem szkoły i środowiska. Opiekunem ówczesnej gazetki była pani Barbara Markowska -nauczyciel języka polskiego, naczelnym redaktorem – uczennica Marlena Trelka.

Od 1997 r. gazetka uczniowska w zmienionej szacie graficznej i tematyce pojawiła się znowu. Ponieważ opiekunem została nauczycielka religii – pani Danuta Maciąg, wiele tematów, informacji, artykułów dotyczyło nie tylko życia szkolnego, ale również poruszało sprawy związane z wiarą chrześcijańską oraz życiem parafii naszego regionu. W roku szkolnym 1999/2000 uczniowie klas VIII i ich wychowawcy wyszli z inicjatywą wydawania “SZKOLNI AK A” (taki tytuł nadali czasopismu) właśnie przez nich. Każda klasa VIII wydawała swoje numery przez pół roku. Ten eksperyment miał swoje zalety, gdyż poszczególne numery czasopisma, ich tematyka, sposób podejmowania tematów, a nawet tytuły były charakterystyczne dla poszczególnych klas, np. gazetka przygotowywana przez klasę VIII B nosiła tytuł: “Co KOT NAPŁAKAŁ”. Opiekunami gazetki byli wówczas: pan Marek Żdżalik oraz pani Maria Świtka. Wiatach 1999/2001 opiekę nad “Szkolniakiem” przejęły: pani Irena Falkiewicz i pani Barbara Markowska. W roku szkolnym 2002/2003 gazetką opiekowała się p. Agata Marszał, a od roku szk. 2003/2004 p. Elżbieta Sala-Podsiadły, zaś redakcją techniczną zajmowała się p. Irena Falkiewicz. W roku szkolnym 2011/12 opiekunem gazetki jest p. Marta Zaniat. Tematyka poruszana w czasopiśmie to – sprawozdania z imprez, uroczystości szkolnych, wydarzenia kulturalne regionu, ważne sprawy z życia nastolatków, porady,przepisy kulinarne, próbki poetyckie naszych uczniów, czy nagradzane w konkursach prace literackie itp.

ENCYKLOPEDIA SZKOŁY

“Ocalić od zapomnienia ….” Te słowa z “Pieśni IV” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego uczyniliśmy myślą przewodnią naszej “cząstki pracy wykonanej” “Encyklopedii Publicznej Szkoły Podstawowej w Mazowszanach”. Myśl stworzenia czegoś w rodzaju encyklopedii czy monografii szkoły powstała już kilka lat temu, czyniliśmy nawet pewne przygotowania, dopiero jednak impuls w postaci konkursu na “Encyklopedię Szkoły”, zorganizowanego przez redakcję PWN w 2000 r. zmobilizował nas do działania.

Na ostateczny kształt naszej encyklopedii miały wpływ dwa czynniki. W czasie prac przygotowawczych do niej zmarł nasz Kolega i Nauczyciel, Jan Czapczyński – skarbnica wiedzy o historii szkoły i regionu. Dobrze, że mieliśmy choć trochę notatek z wcześniejszych Jego rozmów i spotkań
z dziećmi oraz nauczycielami…..Ten fakt uświadomił nam smutną prawdę, że sprawy, dokonania, klimaty nie uchwycone w czas, nie udokumentowane, nie zapisane ulatują z pamięci, giną w mroku. W trakcie pracy nad książką zespół redakcyjny – początkowo niewielki, bo liczący 9 uczniów z klas III, V, VI oraz 2 opiekunów (p. Barbara Markowska i p. Irena Falkiewicz) rozrastał się, naszymi działaniami zainteresowali się nowi uczniowie, nauczyciele, rodzice i rodziny uczniów i nauczycieli, przyjaciele szkoły. Praca nad “Encyklopedia Szkoły” zintegrowała środowisko, zapaliła do działania, zmobilizowała do szperania po archiwach, wzmogła zainteresowanie “małą ojczyzną”, często rozbudzała poczucie dumy.

Nasza “Encyklopedia Szkoły” liczy 30 następujących haseł: Absolwenci, Baza Szkoły, Biblioteka Szkolna, Czapczyński Jan, Dyrektorzy i Zastępcy, Gazetka Uczniowska, Historia, Kieloch Małgorzata, Komputeryzacja, Kotłarz Roman, Kurkiewicz Jan, Kowala -Stępocina – gmina, Kowala Stępocina-gmina, Legendy, Markowska Barbara, “Mazowianie”, Mazowszany, Nauczyciele PSP w Mazowszanach, Nowak Krystyna, Obwód Szkoły, Opiekuńcza Działalność Szkoły, Osiągnięcia, Rada Rodziców, Sasal Krystyna, Szkolny Klub Sportowy, Tradycje, Uczniowie, Zajęcia Pozalekcyjne, Zielone Szkoły.

Wydawnictwa “OKAZJONALNE”

Oprócz omówionych wcześniej form działalności wydawniczej publikujemy również okazjonalne biuletyny, foldery, informatory związane z kalendarzem imprez i wydarzeń szkolnych oraz liczne albumy przygotowywane i redagowane wspólnie z uczniami na liczne konkursy i turnieje szkolne czy międzyszkolne. Należą do nich między innymi:

  • Folder wydany z okazji 40-lecia Publicznej Szkoły Podstawowe} w Mazowszanach, przedstawiający jej historię i teraźniejszość .
  • “Zakwitło MAKAMI” – Biuletyn recenzji książek wyróżnionych w konkursie MAK w Latach 1998-2004.
  • “Dlaczego Mazowszany, dlaczego Parznice, dlaczego Kotarwice…?” -Dziecięce legendy o powstaniu rodzimych miejscowości.
  • “40 lat PSP w Mazowszanach” – wydany na CD-ROM okazjonalny informator multimedialny

Realizując jedno z sześciu zadań “Szkoły z klasą” – “Nasza mała i wielka ojczyzna” nasza szkoła wzbogaciła się o wiele albumów opracowanych przez uczniów , ich rodziców i nauczycieli, a opublikowanych w szkolnej bibliotece. Należą do nich: “Idzie wieczór. Zbiorek pieśni ludowych naszego regionu”, “Moja miejscowość”, “Ja w Europie …?”, ” Tam skarb Twój, gdzie serce Twoje”, ” Wesele, wesele, po weselu smutek …- śpiewnik podradomskiej babuni”.

About the author